„Ludzie są z ludzi – tak chciał Bóg”, Witold Urbanowicz, Paryż 2026 rok.
Dlaczego tego typu Litania ukazuje się w Kościele dopiero w XXI wieku?
To pytanie zachęca do refleksji nad planami samej Opatrzności Bożej, która jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego (por. nr 306 i nr 323) „działa również przez działanie stworzeń”. Bo Bóg „pozwala ludziom współpracować w sposób wolny z Jego zamysłami”. Być może Duch Święty chciał podpowiedzieć ten tekst modlitewny ze względu na nowe wyzwania, przed jakimi przyjdzie nam stanąć w nadchodzącym czasie choćby ze względu na niebezpieczeństwo manipulacji ludzkim myśleniem w epoce tzw. sztucznej inteligencji również na płaszczyźnie życia religijnego.
Czy po pierwszej redakcji zostało do niniejszej Litanii dodane później jakieś nowe wezwanie?
Nie. Poza korektą interpunkcyjną, ortograficzną i stylistyczną nikt przy tej Litanii nic nie zmieniał ani jej nie uzupełniał.
Czy Litania do Najświętszej Myśli Pana naszego Jezusa Chrystusa jest lepsza od dawniejszych litanii?
Absolutnie nie powinniśmy tak myśleć. Żadna modlitwa nie „konkuruje” w jakimś rankingu popularności. Takie stawianie sprawy jest błędem również z tego powodu, że wszystkie litanie: do Serca Pana Jezusa, Krwi Chrystusowej czy Jego Świętego Imienia dotyczą przecież tej samej Osoby a Jezus jest przecież niepodzielny. Lepiej przyjąć, że wszystkie znane litanie opisujące Pana Jezusa niejako się uzupełniają.
Z jakiego powodu strona internetowa i aplikacja promująca Litanię do Najświętszej Myśli Pana naszego Jezusa Chrystusa ma nazwę Litaniachristi.org?
Głównym powodem była chęć uniknięcia w zapisie międzynarodowym litery „ś”. Ponadto chodziło o znalezienie nazwy niezbyt długiej, łatwej do zapamiętania, dobrze brzmiącej z religijnego punktu widzenia i nie funkcjonującej jeszcze w przestrzeni internetowej
Czy logo Litanii powstało w tym samym czasie, co ona sama?
Nie. Logo zostało zaprojektowane dopiero wtedy, gdy Litania uzyskała imprimatur Kościoła.
Dlaczego poszczególne wezwania mają łaciński szyk, w którym czasownik występuje zazwyczaj na końcu zdania?
Taki szyk zdań został przyjęty wyłącznie ze względu na specyficzny rytm odmawiania tej modlitwy oraz nadania jej poetyckiego i podniosłego charakteru. Poza tymi nie ma innych powodów zastosowania takiego właśnie zabiegu gramatycznego.
Czy nie byłoby lepiej, gdyby zamiast powtarzającego się wezwania „przemień nas” została przyjęta w Litanii prośba „przemień mnie”?
Raczej nie. We wspólnocie religijnej, która współtworzymy warto dojrzewać również w naszych modlitwach do odpowiedzialności za siebie wzajemnie a nie myśleć wyłącznie o sobie samym. Zauważmy, że z tą samą sugestią moglibyśmy się zwrócić do Pana Jezusa pytając Go dlaczego na nauczył nas modlić się „Ojcze mój” zamiast „Ojcze nasz”.